Photographer: Sabine Weiss
| In my childish imagination, Trees are the flagships for dreams of flight, mythically patient, eternally searching for an escape, as they explore the depths of their calm, root by root… In my childish imagination, This is the volume of hope pulling the tree towards the sky, presenting the purest recognition for the sanctity of flight, offering a temple for the birds to land for prayer. And me, in my childish dreams, – with my feet tucked in the stirrup for this chariot of hope, embracing it as if it is the flight itself, I seek the sun, for she tells the story of the mountains on the other side of the sky, and the story of the seas afar drinking from the turbulent vessels of rain, and the story of the earth’s odyssey around the stars… And me, in my childish dreams, – with the greetings of those little flowers tied to the ground, to be spread along my path to the sun, I tell the story of a land where the flight is plunged deep into the ground, and locked in place by thousand chains, a land where the children and the trees have common dreams… | ،در خیال کودکانه من ،درختان پرچمداران آرزوی پروازند و اسطورههای صبری که در جستجویی ابدی ریشه در ریشه، و در عمق سکون روزنهای برای رهایی میجویند ،در خیال کودکانه من این حجم امیدی است ،که درخت را به سوی آسمان میکشد و مظهر مطهری است که در آن پرندهها به شکرانه هر پروازی .به نماز مینشینند و من ،در خیال کودکانه خودم – ،پای در رکاب این ارابه امید ،پرواز را در آغوش کشیدهام ،و آفتاب را سراغ میگیرم که داستان بلند کوههای آنسوی آسمان را – و دریاهای دور دستی که از رگهای پرتلاطم باران آب مینوشند را و پویش زمین به دور ستارگان را .باز میگوید من ،در خیال کودکانهام سلام آن گلهای کوچک پای در بند را میبرم که در مسیر زیارت آفتاب بپراکنم ،و از سرزمینی برایشان بگویم که در آن پرواز را با هزار زنجیر عجیب در خاک فروکردهاند ،و کودکان و درخت ،در خیالی مشترک از پرواز .با هم یکی شدهاند |
Parsa Mirhaji @pmirhaji
Instagram: @pmirhaji
telegram: https://t.me/pmirhaji
گاهی، نگاهی 
Leave a comment